فروشگاه جامع تحقیقات و مقالات دانشجویی و دانش آموزی

ادبیات مشروطه

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 25

 

ادبیات مشروطه

  ادبیات مشروطه، به ادبیات دوره‌ای گفته می‌شود كه در آن شاعران، نویسندگان و اصحاب هنر، ادبیات را وسیله‌ای برای بیان اهداف سیاسی و اجتماعی خود، از جمله تنریر افكار مردم، آزادی و استقرار مشروطیت، قرار داده بودند؛ كه از نظر زمانی بین سالهای 1240 تا 1299 هـ.ش. را دربرمی‌گیرد.

  ایرانیان دوره مشروطه، در اثر آشنایی با اروپا و كشورهای دیگر به عقب ماندگی های خود در زمینه ساختار های اقتصادی و سیاسی پی برده و مشكل اساسی را در نبود قانون و وجود حكومت استبدادی دریافتند، لذا برای حاكم شدن بر سرنوشت خود – دمكراسی – و ایجاد قانون و آزادی خواستار مشروطه شدند و این خواست‌ها را در بستر شعر، طنز، داستان، نمایش‌نامه و ...گسترش دادند.

  متفكران مشروطه دریافتند كه برای بیدار كردن مردم و آگاه كردن آنان نسبت به پیشرفت جامعه، باید با كهنه‌ها جنگید و هر چه بیشتر راه را برای «نو» گشود. بنابراین، ادبیات مشروطه در جریان جدال با ادبیات كهنه، شكل و جان می‌گیرد و به همین دلیل از همه جهت- چه از نظر شكل و چه از نظر محتوا- نو و سنت شكن است. میرزا فتحعلی آخوندزاده، یكی از قدیمی‌ترین متفكران مشروطه می‌گوید:« به هر چه دست می‌زنی ایجاب می‌كند كه از آن انتقاد شود. بنابراین دو جنبۀ اساسی ادبیات مشروطه، نقد ادبیات گذشته و طرح ادبیات نو است. این نقد و طرح، در عرصۀ زبان، اسلوب، شیوه بیان و محتوا مطرح می‌شود.

  در عرصه محتوا، شاعر و نویسنده با دیدگاهی انتقادی به مضامین و موضوعات ادبی گذشته می‌نگرد و در پی موضوعات جدید است. موضوعاتی نظیر «وطن»، «آزادی» و «قانون». «فرهنگ نو و تعلیم و تربیت جدید»، «ستایش علوم جدید»، «زن و مسئله برابری او با مرد»، «انتقاد از اخلاقیات سنتی» و «مبارزه با خرافات مذهبی (و گاهی خود مذهب)» از موضوعات برجستۀ دیگر ادب مشروطه است؛ به طوری كه انتقاد از سنت‌ها، گاه حالت افراطی داشته و به گونه‌ای تعمدی یا سهل‌انگارانه مابین سنت‌های قدسی و تعالیم دینی از یكسو، و رسوم  متحّجر و غلط، و ساختار فرتوت استبداد كلاسیك ایران از سوی دیگر، تفاوتی نگذارد و تحت لوای مبارزه با مظاهر فساد و انحطاط قاجاری، به سنت ستیزی، دین گریزی و ...روی آورد.

  در عرصه زبان، ورود مضامین و موضوعاتی از این دست به قلمرو ادبیات  پارسی به جست وجوی زبانی ‌انجامید كه در خور رویارویی با این گونه مفاهیم و اندیشه‌ها باشد. هدف متفكران مشروطه وارد كردن مردم – توده مردم- به اجتماع و سیاست بود، بنابراین باید با زبان آنها، با ایشان سخن گفته می‌شد. بدین سان نثر و شعر فارسی برای برآوردن یك نیاز اجتماعی عمیق به زبان كوی و برزن نزدیك می‌شود. واژگان بازاری و عوام در شعر و نثر جاری می‌شود.

  در اسلوب و شیوۀ نگارش نیز تحول رخ داد. تمام نویسندگان و متفكران مشروطه، در تمام زمینه‌های ادبی به نوعی رئالیسم برهنه معتقد بودند. آنان چه در شعر و چه در نثر،  معتقد به افادۀ رئالیستی مطالب بودند و هر نوع شیوۀ غیر رئالیستی در آثار آنان مطرود بود.

  شعر دورۀ مشروطه ویژگی‌هایی متفاوت با شعر سنتی دارد. در حوزۀ محتوا و اهداف، شعر، دربار را ترك می‌گوید و به كوی و برزن می‌آید و سرشار از خون و فریاد، گرمی زندگی و آرمان است.

  تمام موضوعاتی كه در بالا به آنها اشاره شد، در قالب شعر مطرح و ارائه گردید. زبان شعر نیز بسیار ساده و عامیانه شد، واژه‌های غربی نیز به درون آنها راه یافت. در حوزۀ‌ صور خیال، شعر مشروطه آنقدر پر شور و ترفند بود كه جایی برای صور خیال باقی نگذاشت. شاعران این دوره به نوآوری در حیطۀ صور خیال اهمیتی نمی‌دهند. و در عرصه شكل و قالب شعر، شكل شعر، همان قالب‌های سنتی فارسی است با تفاوت‌هایی از جمله اینكه: در این دوره قالب مستزاد بسیار رواج پیدا می‌كند، قصیده از مقبولیت عام برخوردار نیست، غزل هم در این دوره كمتر سروده می‌شود؛ در مقابل «تصنیف» یكباره شكوفا شده، رواج بسیار می‌یابد.

  از شاعران این دوره می‌توان به ملك الشعرای بهار، ایرج میرزا، میرزاده عشقی، فرخی یزدی، اشرف الدین گیلانی، (نسیم شمال) و ...اشاره كرد.

  دربارۀ نثر دورۀ مشروطه باید گفت، روزنامه‌نویسی، نثر فارسی را از اوج تصنع بی‌ارزش و متكلفانه، به زندگی روزانه و زبان مردم كوچه و بازار فرود آورد. نویسندگان ضمن انتقاد تند و صریح از متكلف نویسان گذشته، نویسندگان را ملزم به استفاده از نثری ساده و روان كردند و همین كوشش‌ها بود كه طلیعۀ نخستین داستان نویسی به شمار می‌رود. آثار كسانی چون دهخدا –چرند و پرند- ؛ زین العابدین مراغه‌ای در حاجی بابا اصفهانی و...نثر را به سوی سادگی و روانی پیش راند. در این دوره، نوشتن مقاله‌های سیاسی و اجتماعی و انتقادی در روزنامه‌ها بسیار متداول شد و نثری پدید آمد به عنوان نثر مقاله‌نویسی، كه بهترین نمونۀ آن را می‌توان در نثر محمد علی فروغی یافت.

 

 مرورى كوتاه بر ادبيات مشروطيت

اگرچه ريشه انقلاب مشروطه را بايد از هنگام شكست عباس ميرزا نايب السلطنه از روس ها و انعقاد قراردادهاى ننگين گلستان و تركمانچاى جست وجو كرد ولى پايه اصلى انقلاب، همانا در واقعه رژى و تحريم تنباكو و فتواى تاريخى آيت الله ميرزاى شيرازى نهاده شد و با كشته شدن ناصرالدين شاه به دست ميرزارضا كرمانى كه از تربيت يافتگان مكتب سيدجمال الدين اسدآبادى بود، پيروزى آن تسريع شد.

اگرچه ريشه انقلاب مشروطه را بايد از هنگام شكست عباس ميرزا نايب السلطنه از روس ها و انعقاد قراردادهاى ننگين گلستان و تركمانچاى جست وجو كرد ولى پايه اصلى انقلاب، همانا در واقعه رژى و تحريم تنباكو و فتواى تاريخى آيت الله ميرزاى شيرازى نهاده شد و با كشته شدن ناصرالدين شاه به دست ميرزارضا كرمانى كه از تربيت يافتگان مكتب سيدجمال الدين اسدآبادى بود، پيروزى آن تسريع شد. عوامل مهمى كه در ايجاد اين نهضت نقش


اشتراک بگذارید:


پرداخت اینترنتی - دانلود سریع - اطمینان از خرید

پرداخت هزینه و دریافت فایل

مبلغ قابل پرداخت 2,700 تومان
عملیات پرداخت با همکاری بانک انجام می شود
کدتخفیف:

درصورتیکه برای خرید اینترنتی نیاز به راهنمایی دارید اینجا کلیک کنید


فایل هایی که پس از پرداخت می توانید دانلود کنید

نام فایلحجم فایل
15_956896_2560.zip67.4k





آخرین محصولات فروشگاه